Ik was in Taipei in 2018, en nu dus laatst weer een half jaartje geleden. Eerste keer was leuk, 2de keer was beetje deprimerend. Het is een oude stad en dat zie je. Dat hoeft trouwens niet erg te zijn, Japan heeft ook veel oude steden, maar in Japan ziet het er allemaal wel iets verzorgder uit. In Taipei was het imo toch een beetje verloedering.
Uiteindelijk gaat het om quality of life, en dan denk ik persoonlijk dat China daar, in ieder geval in de steden, hoger scoort dan Taiwan, maar dat zeg ik puur als observant. Ik kijk naar hoe betaalbaar het allemaal is (OV, boodschappen, kleding, buiten eten, etc), en hoeveel de lokale overheid investeert in de publieke ruimte (OV, parken, openbare veiligheid, etc), en in Shenzhen zie je dan wel echt heel mooie dingen gebeuren momenteel.
Of de economie groeit, of het GDP, whatever, dat zegt me niet heel veel, want kan best zijn dat dat keihard omhoog gaat, maar dat die ‘winst’ voornamelijk naar een select groepje gaat, zoals een multinational die meer exporteert, of dat de waarde van woningen nu hoger ligt en dus meer ‘waarde’ vertegenwoordigt, maar wanneer mijn huis in 2023 500,000 euro waard was, en nu 700,000 euro, dan klinkt dat als dikke winst, maar 1; dat is dan een gevolg van de kunstmatige schaarste op de markt, en 2; het is nog steeds exact hetzelfde huis dat er al stond. Die ‘groei’ komt dus uit een falend systeem. Dit betekent dus ook dat nieuwe generaties niet meer mee zullen kunnen komen, met alle maatschappelijke gevolgen van dien, zowel op korte als op lange termijn.
Klik om te vergroten...
